- Użyte w art. 42 § 4 k.p. sformułowanie „powierzenia pracownikowi innej pracy niż określona w umowie o pracę” oznacza pracę odmiennego rodzaju niż określona w umowie o pracę. Oczywiście nie dotyczy to zmiany samej nazwy objętego stanowiska, ale rodzaju wykonywanych czynności.
- Nie dopuszczalne jest powierzenie pracownikowi na podstawie art. 42 § 4 k.p. pracy w innym miejscu niż to, które wskazano w umowie jest w tym zakresie jednoznaczne. Przepis art. 42 k.p. dotyczy wypowiedzenia dotychczasowych warunków pracy lub płacy. Z kolei w art. 29 § 1 wskazano przykładowy katalog informacji mieszczących się w pojęciu warunków pracy i płacy z wyraźnym rozróżnieniem pomiędzy rodzajem pracy, a miejscem wykonywania pracy jako dwóch niezależnych i odrębnych pojęciowo okoliczności. Po drugie, sytuacja w której dochodzi do świadczenia pracy poza stałym miejscem pracy została przewidziana przez ustawodawcę w art. 775 k.p. i stanowi wykonanie polecenia służbowego kwalifikowanego jako podróż służbowa stosownie rekompensowana przez pracodawcę. Poza tym, przyjęcie odmiennej wykładni przepisu prowadziłoby wprost do zbyt daleko idącej ingerencji pracodawcy w treść wcześniej zawartego stosunku pracy i rozporządzalności osobą pracownika, na co zdaje się nie pozwala ratio legis omawianego przepisu, które polecenie świadczenia innej pracy kwalifikuje jako coś niezwyczajnego, odbiegającego od ustalonych warunków pracy.
|
